Pages

Sunday, February 1, 2015

പൊരുതി മരിച്ചവർ

ഫാസിസത്തിന്നെതിരെയും വിവിധ രാജ്യങ്ങളിലെ സ്വേച്ഛാധിപത്യ ഭരണകൂടങ്ങൾക്കെതിരെയും സാമൂഹ്യവിരുദ്ധശക്തികൾക്കെതിരെയും പോരാടി മരിച്ച എത്രയോ എഴുത്തുകാരുണ്ട്.രൂപസങ്കല്പത്തെ കുറിച്ചോ ഭാവഗാംഭീര്യത്തെ കുറിച്ചോ ഉള്ള പൂർവനിശ്ചിത ധാരണകളുമായി അവരുടെ കൃതികളെ സമീപിച്ചാൽ പലപ്പോഴും നിരാശയായിരിക്കും ഫലം.സ്വന്തം സർഗവൈഭവത്തെ സുരക്ഷാകവചമായല്ല പൊറുക്കാനാവാത്ത നീതികേടുകൾക്കെതിരെയുള്ള ആയുധമായാണ് അവർ ഉപയോഗിച്ചത്.ചാരുകസേരയിൽ ഇരുന്ന് തലമുറക
ൾക്ക് വായിക്കാവുന്ന ശുദ്ധസൗന്ദര്യാത്മക രചനകളുമായി അവയ്ക്കു താരതമ്യമില്ല.അവ നൽകുന്ന അനുഭവങ്ങൾ വേറെ ചിലതാണ്.അക്കാര്യം മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റാത്തവർ ആ കൃതികൾക്കു നേരെ വാളോങ്ങുന്നതിന് സാഹിത്യസംബന്ധിയായ അവരുടെ അജ്ഞതയല്ലാതെ മറ്റ് കാരണമൊന്നുമില്ല.
 1/2/2015

ആധുനികർ ചെയ്തത്

  നമ്മുടെ നാട്ടിലെ രാമനും കോമനും രാധയും ജാനുവുമൊക്കെ തന്നെയായിരുന്നില്ലേ ആധുനികരുടെ കഥാപാത്രങ്ങൾ?മലയാളിയുടെ അനുഭവലോകങ്ങളിൽ നിന്നു തന്നെയല്ലേ അവർ തങ്ങളുടെ കഥാവസ്തുക്കൾ കണ്ടെത്തിയത്?അപ്പോൾ പിന്നെ അവരുടെ കഥകളിലെ ജീവിതം യഥാർത്ഥ കേരളീയ ജീവിതമായിരുന്നില്ല എന്ന് പറയുന്നത് എന്തടിസ്ഥാനത്തിലാണ്? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ബോധ്യം വരത്തക്ക വിധത്തിലുള്ള ഉത്തരങ്ങൾ നൽകുക എളുപ്പമല്ല.പുറം കാഴ്ചയിൽ കേരളീയം എന്നു തോന്നുന്നത് കേരളത്തിനുമേൽ ഏതെങ്കിലുമൊരു വിഭാഗം,മിക്കപ്പോഴും സാംസ്‌കാരിക മേൽക്കോയ്മയുള്ള വർഗം ആരോപിക്കുന്ന,അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം താല്പര്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ഉല്പാദിപ്പിച്ചെടുക്കുന്ന കേരളീയതയുടെ പ്രകടിത രൂപം മാത്രമാവാം.അത് നാം എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയണമെന്നില്ല.കേരളീയജീവിതത്തെ വലയം ചെയ്തുകൊണ്ട് പല ആശയലോകങ്ങളും പലരും നിർമിച്ചെടുത്ത മൂല്യബോധങ്ങളും സൗന്ദര്യസങ്കല്പങ്ങളും പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്.ഇവയെയൊക്കെ അടർത്തിമാറ്റി യഥാർത്ഥ കേരളീയജീവിതത്തെ കണ്ടെത്തി,അല്ലെങ്കിൽ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ് ആവിഷ്‌ക്കരിക്കുക എന്ന ഭാരിച്ച ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനു പകരം ജീവിതത്തെയും എഴുത്തിനെയും കുറിച്ച് വൈദേശിക സാഹിത്യ രചനകളും ദർശനങ്ങളുമായുള്ള മിക്കവാറും അപൂർണമായ പരിചയത്തിൽ നിന്ന് സ്വരൂപിച്ച ധാരണകൾ സ്വന്തം രചനകളിൽ പ്രയോഗിക്കുകയാണ് ആധുനികർ ചെയ്തത്.ആ രചനകൾ ഉണർത്തിയ കൗതുകം ഇപ്പോഴും അസ്തമിച്ചിട്ടില്ല.കാരണം ഭാവനാനിർമിതികൾ,അവ ദാർശനികമായി എത്രമേൽ പരതന്ത്രമായിരുന്നാലും,തരുന്ന സുഖത്തിലുള്ള കമ്പം വായനാസമൂഹം പെട്ടെന്നൊന്നും കൈവിടുകയില്ല.
ആധുനികരുടെ ജീവിതാവിഷ്‌ക്കാരങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള ഈ അഭിപ്രായം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടു തന്നെ ഒരു കാര്യം കൂടി പറയാം അവരുടെ പല കഥകളിലെയും നോവലുകളിലെയും കഥാസന്ദർഭങ്ങളും അനുഭവ ശകലങ്ങളും യഥാർത്ഥത്തിൽ കേരളീയം തന്നെയാണ്.ആധുനികരുടെ പലനാട്യങ്ങളെയും ധിക്കരിച്ചുകൊണ്ട് അവ തലയുയർത്തിനിൽക്കുന്നുണ്ട്.കൂട്ടത്തിൽ തീർച്ചയായും ചില കഥാപാത്രങ്ങളും ഉണ്ട്.അപ്പോൾ പോലും,കേരളത്തിലെ മനുഷ്യരെയും അവരുടെ ജീവിതത്തെയും രാഷ്ട്രീയത്തെയുമെല്ലാം പുച്ഛിച്ചു തള്ളുന്ന നിലപാടാണ് മുന്നിട്ടു നിന്നത്.മലയാളത്തിലെ സാഹിത്യവായനക്കാരിൽ മഹാഭൂരിപക്ഷത്തെയും സ്വാധീനിച്ചത് ആ നിലപാടാണ് താനും.
1/2/2015

Saturday, January 31, 2015

മലയാളത്തിൽ ഒന്നും ഇല്ലേ?

'മലയാളത്തിൽ എന്തു വായിക്കാൻ ?വെറുതെ സമയം മെനക്കെടുത്താനുള്ള സാഹിത്യല്ലേ ഇവിടെ ഓരോരുത്തരും എഴുതിക്കൂട്ടുന്നത്?'ഇങ്ങനെ പറയുന്ന പലരെയും എനിക്ക് പരിചയമുണ്ട്.ദശകങ്ങളായി റഷ്യൻ,ഫ്രഞ്ച്.ലാറ്റിനമേരിക്കൻ സാഹിത്യങ്ങളുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവർക്ക് ചിലപ്പോഴൊക്കെ അങ്ങനെ തോന്നിപ്പോകാവുന്നതാണ്.പക്ഷേ,ഈ നിലപാട് യഥാർത്ഥത്തിൽ അത്ര ലാഘവബുദ്ധിയോടെ നിരീക്ഷിക്കാവുന്ന ഒന്നല്ല.നമ്മുടെ സാഹിത്യം തീരെ നിലവാരം കുറഞ്ഞതാണെന്ന് പറയുന്നതിന് ഒന്നിലധികം കാരണങ്ങളുണ്ട്.അങ്ങനെ പറയുന്നവർ അവരുടെ ഭാവുകത്വത്തെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തിയിരിക്കുന്നത് വൈദേശിക സാഹിത്യത്തിലാണെന്നതാണ് ഒന്നാമത്തെ സംഗതി.അതിന് ആരംഭത്തിൽ അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക ഇംഗ്ലീഷ് വിദ്യാഭ്യാസം വഴി ഇന്ത്യയിലെ പ്രാദേശിക ഭാഷാസാഹിത്യങ്ങൾക്കു നേരെ നേരത്തെ ഇവിടെ രൂപപ്പെട്ടുപോയ പുച്ഛവും വെറുപ്പുമൊക്കെയാവാം.
മറ്റൊരു പ്രധാന കാര്യം ആധുനികതയുടെ വരവോടെ മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ സംഭവിച്ച വലിയ കീഴ്‌മേൽ മറിച്ചിലാണ്.മലയാളികളെ അവരുടെ സാഹിത്യം, സാംസ്‌കാരം,രാഷ്ട്രീയം,ദർശനം എന്നിവയിൽ നിന്നൊക്കെ അപ്പാടെ അടർത്തി മാറ്റിയ ഒരേർപ്പാടായിരുന്നു ആധുനികത.അസ്തിത്വവാദമാണ് ഏറ്റവും വലിയ ദർശനം എന്നും ആ ദർശനത്തിന്റെ മുദ്രകൾ വഹിക്കുന്ന വൈദേശിക സാഹിത്യമാണ് യഥാർത്ഥ സാഹിത്യമെന്നും മറ്റും യുവജനങ്ങൾ മുഴുവൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു പോവുന്ന ഒരു ഭാവുകത്വപരിസരം അക്കാലത്ത് ഇവിടെ രൂപപ്പെട്ടു.ആ പരിസരത്തിൽ തന്നെ ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചുപോരുന്നവരാണ് മലയാളത്തിൽ ഗൗരവമായ വായന അർഹിക്കുന്ന കൃതികൾ ഒന്നും തന്നെയില്ല എന്നു പറയുന്നവരിൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും. കുമാരനാശാനും വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീറും പോലും അവരുടെ കണ്ണിൽ ശരാശരി എഴുത്തുകാരാണ്.
ആധുനികത ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചതോടെ സംഭവിച്ച മറ്റൊരു പ്രധാന കാര്യം കേരളീയ നവോത്ഥാനത്തിന്റെയും ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും പുരോഗമനപ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയുമെല്ലാം ചൈതന്യമുൾക്കൊണ്ട് ഇവിടെ പുഷ്ടിപ്പെട്ടു വന്ന ജീവിതഗന്ധിയായ സാഹിത്യത്തിന് തുടർച്ചയും കാലോചിതമായ വികാസപരിണാമങ്ങളും സാധ്യമായില്ല എന്നതാണ്.അങ്ങനെ യഥാർത്ഥ കേരളീയ ജീവിതം സാഹിത്യത്തിന് പുറത്തായി.അത് മലയാളസാഹിത്യത്തിന് വരുത്തിത്തീർത്ത മുരടിപ്പ് ഭയാനകം തന്നെയാണ്.വളരെ കുറച്ച് രചനകൾ മാത്രമേ പിന്നീടിങ്ങോട്ട് അഭിമാനകരമായ ഉയരങ്ങളിൽ എത്തിച്ചേർന്നുള്ളൂ.
സമകാലീന കേരളീയജീവിതമാണെങ്കിൽ ആഴത്തിലുള്ള സാഹിത്യവായനകൾക്കും ദാർശനിക ചർച്ചകൾക്കുമൊന്നും ഇടം നൽകാത്ത ഒന്നായിരിക്കുന്നു.ഇവിടെ പ്രശ്‌നങ്ങളില്ലാത്തതല്ല ഒരു പ്രശ്‌നവും അതിന്റ യഥാർത്ഥപരിസരങ്ങളിൽ വെച്ച് സത്യസന്ധമായി അഭിസംബോധന ചെയ്യപ്പെടുകയില്ല എന്ന അവസ്ഥ രൂപപ്പെട്ടതാണ് യഥാർത്ഥ പ്രശ്‌നം.ഒന്നുകിൽ രാഷ്ട്രീയലാഭം മാത്രം നോക്കുന്ന മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയപാർട്ടികൾ അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലുമൊക്കെ ഫണ്ടിംഗ് ഏജൻസികളുടെ സഹായത്തോടെ സാമൂഹ്യപ്രവർത്തന്തിന് ഇറങ്ങുന്നവർ ഇവരാണ് ഏത് പ്രശ്‌നത്തിലും ഇടപെടുക.പ്രശ്‌നം നേരിട്ട് അനുഭവിക്കുന്നവർക്കു പോലും കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ തങ്ങൾ ഉപകരണങ്ങളാക്കപ്പെട്ടുവോ എന്നു സംശയം തോന്നിപ്പോവുന്നിടത്തേക്ക് കാര്യങ്ങൾ എത്തിച്ചേരലാണ് മിക്കപ്പോഴും ഈ ഇടപെടലുകളുടെ ഫലം.
ജീവിതത്തിന്റെ പുറംമോടികളിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങളുണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും മലയാളിസമൂഹത്തിന്റെ ആന്തരികജീവിതം ഇപ്പോഴും പല നൂറ്റാണ്ടുകൾ പുറകിൽ നിൽക്കുകയാണ്.മനുഷ്യബന്ധങ്ങൾ ഇവിടെ അങ്ങേയറ്റം ഔപചാരികമായും യാഥാസ്ഥിതകമായും തുടരുകയാണ്.ചെറിയ ചോദ്യം ചെയ്യലുകൾ പോലും പതിന്മടങ്ങ് ശക്തിയിൽ അടിച്ചമർത്തപ്പെടും.അതേ കുറിച്ച് കൃത്യമായ ബോധ്യമുള്ളതുകൊണ്ടു തന്നെ ആളുകൾ തികഞ്ഞ ആത്മവഞ്ചകരായി,സുരക്ഷിതരായി,മൗലികമായി ഒന്നും ചിന്തിക്കുകയോ പ്രവർത്തിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ ജീവിച്ചുപോവും.
സംഗതികൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രദേശത്ത് ജീവിക്കുന്ന എഴുത്തുകാർക്കും വായനക്കാർക്കുമെല്ലാം യഥാർത്ഥ ജീവിതവും രാഷ്ട്രീയവും സാഹിത്യവുമെല്ലാം പുറത്തെവിടെയൊക്കെയോ ആണെന്ന് തോന്നിപ്പോവുന്നതിൽ വലുതായി അത്ഭുതപ്പെടാനോ കുറ്റപ്പെടുത്താനോ ഒന്നുമില്ല.
                     31/1/2015

Friday, January 30, 2015

എന്തിന് രാഷ്ട്രീയം?

എന്തിന് രാഷ്ട്രീയം പറയണം,എഴുതണം?എഴുത്തുകാരനായ നിങ്ങൾക്ക് എഴുതിയാൽ പോരെ,എഴുത്തിനെ കുറിച്ച് മാത്രം പ്രസംഗിച്ചാൽ പോരെ? മറ്റേത് നിങ്ങളുടെ വില കുറച്ചു കളയില്ലേ?അഭ്യുദയകാംക്ഷികളിൽ പലരും പലപ്പോഴായി ചോദിക്കാറുണ്ട്.അവരുടെ ചോദ്യത്തിൽ അടങ്ങിയ വിമർശനത്തിൽ കുറച്ചൊക്കെ ശരിയില്ലേ എന്ന് ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഞാനും സംശയിച്ചുപോവാറുണ്ട്.പക്ഷേ,ഇടക്ക് പാടേ തളർന്നും പിന്നെ പുതിയ ഊർജത്തോടെ ഉണർന്നും പത്തുനാൽപത്തഞ്ചു കൊല്ലത്തിലധികമായി  തുടരുന്ന
 സാഹിത്യപ്രവർത്തനത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ സ്വയം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ചില സംഗതികളുണ്ട്.അവ അക്കമിട്ടെഴുതാം:
1.ഞാൻ രാഷ്ട്രീയം പറയുന്നതും എഴുതുന്നതും എന്തെങ്കിലും ആയിക്കളയാമെന്ന് വ്യാമോഹിച്ചോ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ലാഭചിന്ത കൊണ്ടോ അല്ല.രാഷ്ട്രീയത്തിലുള്ള സ്വതന്ത്രമായ ഇടപെടൽ വമ്പിച്ച നഷ്ടമുണ്ടാക്കും എന്ന് എന്നെ പോലെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ മറ്റാളുകൾ അധികമൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല.ഇടതുപക്ഷം മാത്രമല്ല വലതുപക്ഷവും നിങ്ങളെ വെറുക്കും.ഇക്കാര്യത്തിൽ പലപ്പോഴും വലതുപക്ഷം കൂടിയ അളവിലുള്ള വീറ് കാണിക്കുന്നതുകണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയിട്ടുണ്ട്.എന്നിട്ടും ഞാൻ എന്തിന് രാഷ്ട്രീയം എഴുതുന്നു,പറയുന്നു?ഉത്തരം ഒന്നേയുള്ളൂ:എനിക്ക് തോന്നുന്നത് പറഞ്ഞേ പറ്റൂ.എഴുത്തിലും പ്രസംഗത്തിലും ലാഭം നോക്കി നടക്കാൻ എനിക്കാവില്ല.
2.ഞാനൊരു ശുദ്ധസാഹിത്യകാരനല്ല.സാഹിത്യത്തിൽ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കറ പുരളരുത് എന്ന മുൻനിശ്ചയത്തോടെയല്ല ഞാൻ എഴുത്തുമേശക്കു മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നത്..ഒരു കഥാസന്ദർഭം,മിക്കപ്പോഴും അത് സമകാലീന പൊതുജീവിത സന്ദർഭം തന്നെ എന്നോട് എന്ത് ആവശ്യപ്പെടുന്നുവോ അത് ഞാനെഴുതും.രാഷ്ട്രീയമെങ്കിൽ രാഷ്ട്രീയം,മറ്റെന്തെങ്കിലും സാമൂഹ്യോത്കണ്ഠയെങ്കിൽ അത്.അത്രയേ ഉള്ളൂ.
രാഷ്ട്രീയ പ്രസംഗവേദികളിൽ നിന്ന് വേണമെങ്കിൽ ഒഴിഞ്ഞു നിൽക്കാം,പക്ഷേ അതിന്റെ ആവശ്യമെന്ത്?എഴുത്തുകാരുടെയോ കോളേജ/് /യൂനിവേഴ്‌സിറ്റി അധ്യാപകരുടെയോ മുന്നിൽ പ്രസംഗിക്കാമെങ്കിൽ ബാർബർമാരുടെയും മറ്റ് തൊഴിലാളികളുടെയും മുന്നിലും പ്രസംഗിക്കാം.അവർ ബൗദ്ധികമയോ സാമൂഹ്യാവബോധത്തിന്റെ തലത്തിലോ മറ്റുള്ളവർക്ക് താഴെയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.പൊതുസമൂഹത്തെയും വ്യക്തികളെയും നിരീക്ഷിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ പലപ്പോഴും അവർ എത്രയോ ഉയരെയാണ് താനും.
                                                     30/1/2015

ഒരു പ്രസംഗവും പ്രതികരണവും

കേരളാ സ്‌റ്റേറ്റ് ബാർബർ-ബ്യൂട്ടീഷൻസ് അസോസിയേഷൻ കണ്ണൂർ ജില്ലാ സമ്മേളനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടന്ന സാംസ്‌കാരിക സമ്മേളനത്തിൽ ഈയടുത്ത ദിവസം ഞാൻ സംസാരിക്കുകയുണ്ടായി.2015 ജനുവരി 18ാന് മയ്യിൽ കാർത്തിക ഓഡിറ്റോറിയ(കെ.വി.കൃഷ്ണൻ നഗർ)ത്തിലാണ് പരിപാടി നടന്നത്.അസോസിയേഷന്റെ സംസ്ഥാന ട്രഷഷർ ശ്രീ കെ.ഇ.ബഷീർ വിഷയം അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഗംഭീരമായി പ്രസംഗിച്ചു.അടുത്ത പ്രഭാഷകനായി ഞാൻ മാത്രമേ എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നുള്ളൂ.അടുത്ത ദിവസം മാതൃഭൂമി ദിനപത്രം എന്റെ പ്രസംഗം ശ്രദ്ധേയമായ രീതിയിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കടുത്ത ഇടതുപക്ഷക്കാരനായ ഒരധ്യാപകൻ മറ്റൊരധ്യാപകനെ വിളിച്ച് ചോദിച്ചു:'ഇയാൾക്ക് ഇതിന്റെ വല്ല ആവശ്യവുമുണ്ടോ.ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ ഒരു സാഹിത്യകാരനല്ലേ,ബാർബർമാരുടെ സമ്മേളനത്തിൽ പോയി സംസാരിക്കുന്നത് നാണക്കേടല്ലേ?'എന്റെ 'ക്ഷൗരം' എന്ന നോവൽ മാതൃഭൂമി ഓണപ്പതിപ്പിൽ അച്ചടിച്ചു വന്നപ്പോഴും സമാനമായ പ്രതികരണങ്ങളുണ്ടായി.'ബാർബർമാരെ പറ്റിയൊക്കെ നോവലെഴുതേണ്ട വല്ല ആവശ്യവുമുണ്ടോ,മറ്റെന്തൊക്കെ വിഷയങ്ങൾ കിടക്കുന്നു?' എന്ന് ചോദിച്ചവർ വരെ ഉണ്ട്.അങ്ങനെയൊക്കെ ചോദിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു ലജ്ജയും തോന്നാത്ത വിധത്തിൽ തികഞ്ഞ അജ്ഞതയിൽ ആണ്ട് മുഴുകി കിടക്കുകയാണ് ഈ മനുഷ്യർ.
സാഹിത്യത്തെയും സാഹിത്യകാരനെയും കുറി്ച്ചുള്ള ബഹുഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെയും ബോധം ഇപ്പോഴും അത്യന്തം പരിഹാസ്യമായ അവസ്ഥയിലാണ്.സവർണഭാവുകത്വം രൂപപ്പെടുത്തിയ ചില സാഹിത്യമര്യാദകൾക്കും സൗന്ദര്യസങ്കല്പങ്ങൾക്കും ഉള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടാൻ പോലും അറിയാതെ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ് അത്.
                                                                                                         29/1/2015

Thursday, January 29, 2015

ദൈവവിളിക്ക് ക്ഷാമം

കേരളത്തിലെ കത്തോലിക്കാ സഭ വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലാണെന്നും കന്യാസ്ത്രീമഠങ്ങൾ അടച്ചുപൂട്ടേണ്ട അവസ്ഥ തന്നെ ഉണ്ടായേക്കാമെന്നും മതമേധാവികൾ തന്നെ പറയുന്നത് ടി.വി യിൽ കേട്ടു.ഗ്രാമങ്ങളിൽ പോലും ജനങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി  മെച്ചപ്പെട്ടതും ആളുകളുടെ ചിന്ത മെറ്റീരിയലിസ്റ്റിക് ആയതും ആണ് അതിന് കാരണങ്ങളായി അവർ പറഞ്ഞത്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഒരു കാമ്പയിൻ നടത്തി ദൈവവിളി ഉണ്ടാകുന്നവരുടെ  എണ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ സാധ്യമല്ലെന്നും അവർ കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
താരതമ്യം വലിയൊരളവോളം തെറ്റാവുമെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ടു തന്നെ പറയട്ടെ - ഈ മട്ടിലുള്ള ഒരു പ്രതിസന്ധി തന്നെയാണ് രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളും നേരിടുന്നത്.സാമൂഹ്യസേവനത്തിനോ അനീതിക്കെതിരായ സമരങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയോ മുന്നിട്ടിറങ്ങാനുള്ള മനസ്സ് ആർക്കും ഉണ്ടാവുന്നില്ല.ആഹാരത്തിനും വസ്ത്രത്തിനും പാർപ്പിടത്തിനും ബുദ്ധിമുട്ടനുഭവിക്കാത്തവരായി തീർന്നിരിക്കുന്നു ഇവിടുത്തെ വലിയൊരു ശതമാനം ജനങ്ങളും.അവശേഷിക്കുന്നവരിൽ തന്നെ ഗണ്യമായ ഒരു വിഭാഗം നഷ്ടപ്പെടാൻ വിലങ്ങുകൾ മാത്രമായ തൊഴിലാളിവർഗമൊന്നുമല്ല.ഭക്ഷണത്തിനും ചെറുമട്ടിൽ മിനുങ്ങാനുമൊക്കെയുള്ള വക അവരുടെ കയ്യിലുണ്ട്.അപ്പോൾ പിന്നെ രാഷ്ട്രീയബോധവും രാഷ്ട്രീയത്തിലുള്ള കേവല താല്പര്യം തന്നെയും അവരെ വിട്ടകലുന്നതിൽ അത്ഭുതമില്ല.പക്ഷേ,കാമ്പയിൻ നടത്തി ദൈവവിളി ഉണ്ടാകുന്നവരുടെ എണ്ണം വർധിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധത്തിലല്ല ഇപ്പുറത്തെ കാര്യങ്ങൾ.നേതാക്കൾ സ്വന്തം നിലക്ക് ഉയർന്ന രാഷ്ട്രീയബോധവും അറിവും ആർജിക്കുകയും ജനങ്ങളെ രാഷ്ട്രീയമായി ബോധവൽക്കരിക്കാൻ ആത്മാർത്ഥമായി ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ മനസ്സ് അത്ഭുതകരമായ ഊർജത്തോടെ ഉണർന്നെണീക്കും.
                                                                   29/1/2015

Wednesday, January 28, 2015

ദുരവസ്ഥ

  ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ബൗദ്ധികമായ ഔദാസീന്യമാണ് കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയബോധമുള്ള മുഴുവനാളുകളെയും അലട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രധാന പ്രശ്‌നം.രാഷ്ട്രീയബോധം നിലനിർത്തുകയും നവീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ താല്പര്യമുള്ളവരുടെ എണ്ണം ഏതാനും ദശകങ്ങളായി കുറഞ്ഞുകുറഞ്ഞു വരുന്നതിനാൽ ഇപ്പോൾ അവരൊരു ചെറുന്യൂനപക്ഷം മാത്രമാണ് എന്നത് ഇടതുപക്ഷത്തിന് ആശ്വാസം നൽകുന്ന സംഗതിയാണെന്ന് നേതാക്കളിൽ ചിലർ കരുതുന്നുണ്ടാവും.പക്ഷേ,വസ്തുത അതല്ലല്ലോ.
കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ ഔപചാരികമായ പ്രതിഷേധ പ്രകടനങ്ങൾക്കും പ്രസ്താവനകൾക്കും അപ്പുറം ചെല്ലുന്ന ബൗദ്ധിക സത്യസന്ധതയും ജാഗ്രതയും സൂക്ഷിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് നാട്ടിലെ ജനജീവിതത്തെ ആകമാനം വളരെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും.ഒന്നിനെ കുറിച്ചും ആളുകൾ ഗൗരവമായി ആലോചിക്കാതാവും.ഭരിക്കുന്നവരുടെ ഏത് ദുഷ്പ്രവർത്തികളെയും 'ഓ,അതെല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന മട്ടിൽ ഉദീസീനമായി അവർ നോക്കിക്കാണും.വർഗീയശക്തികളും ആത്മീയവ്യാപാരികളും ജനമനസ്സിനെ കീഴടക്കുന്നത് ഇത്തരം അവസ്ഥയിലാണ്.വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം പ്രതിലോമപരമാവുന്നതുൾപ്പെടെയുള്ള അനേകം ദുരന്തങ്ങൾക്ക് ജനങ്ങൾ മൂകസാക്ഷികളാവുന്നതിനും ഇതു തന്നെ കാരണം.കേരളം ഇപ്പോൾ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നത് അത്യന്തം ദു:ഖകരമായ ഈ ദുരവസ്ഥയിലാണ്.
  28/1/2015