Pages

Friday, April 24, 2015

വാക്കുകളുടെ മന്ത്രശുദ്ധി

'സാഹിത്യമെഴുതേണ്ടത് മന്ത്രശുദ്ധിയുള്ള വാക്കുകൾ കൊണ്ടാണ്.പവിത്രമോതിരം അണിഞ്ഞ കൈകൾ കൊണ്ട് എന്ന വിധം വളരെ ശ്രദ്ധയോടും സൂക്ഷ്മതയോടെയും ആണ് എഴുതേണ്ടത്' എന്ന്  പ്രൊഫസർ എം.തോമസ്മാത്യു പ്രസംഗിച്ചതായി പത്രവാർത്ത കണ്ടപ്പോൾ. 'അശുദ്ധകവിത'ക്കുവേണ്ടി പാബ്‌ളോ നെരൂദ തന്നെ വാദിച്ച കാര്യം ഓർമിച്ചുപോയി.
കല സംശുദ്ധമായിരിക്കണം,അതിൽ രാഷ്ട്രീയം കലരരുത്,കലാകാരൻ സൃഷ്ടി നടത്തുന്നത് ആത്മാവിഷ്‌കാരത്തിനു വേണ്ടി മാത്രമായിരിക്കണം സാമൂഹ്യലക്ഷ്യങ്ങളുടെ ഭാരമൊന്നും അവർ ഏറ്റെടുക്കരുത് എന്നൊക്കെ പതിവായി പ്രസംഗിക്കുന്ന പലരുമുണ്ട്.അവർക്ക് അങ്ങനെ പ്രസംഗിക്കാൻ കഴിയുന്നത് സാഹിത്യരചനയുടെ യഥാർത്ഥപ്രശ്‌നങ്ങളെ സ്വന്തമായി അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്.ആലങ്കാരിക ഭാഷയിൽ ശുദ്ധമായ കലാനിർമാണത്തെപ്പറ്റി പ്രസംഗിക്കുക എളുപ്പമാണ്.പക്ഷേ,ഇക്കൂട്ടർ പറയുന്നതുപോലെയാണ്  എഴുത്തുകാർ അവരുടെ പണി ചെയ്തി രുന്നതെങ്കിൽ തകഴിയുടെ രണ്ടിടങ്ങഴി,തോട്ടിയുടെ മകൻ,ബഷീറിന്റെ ശബ്ദങ്ങൾ,ജീവിത നിഴൽപാടുകൾ,മരണത്തിന്റെ നിഴലിൽ,അനുരാഗത്തിന്റെ ദിനങ്ങൾ,കേശവദേവിന്റെ ഓടയിൽ നിന്ന്,ചങ്ങമ്പുഴയുടെ വാഴക്കുല,പാടുന്ന പിശാച്,ഇടശ്ശേരിയുടെ പുത്തൻ കലവും അരിവാളും കെ.ദാമോദരന്റ പാട്ടബാക്കി തുടങ്ങി നൂറ് കണക്കിന് കൃതികൾ ഉണ്ടാവുമായിരുന്നില്ല.'വാക്കുകളുടെ മന്ത്രശുദ്ധി 'പോലുള്ള സങ്കൽപങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ചിട്ടാണ് എഴുത്തുകാർ കഥയോ കവിതയോ നോവലോ ഒക്കെ എഴുതാൻ പുറപ്പെടുന്നത്.അല്ലാതെ എഴുതിയാൽ മന്ത്രം പോലുള്ള സംഗതിയേ ഉണ്ടാവൂ.അത് ജീവനുള്ള സാഹിത്യമാവില്ല.
24/4/2015

Tuesday, April 21, 2015

കറിച്ചട്ടി പൂച്ചട്ടിയാവുമ്പോൾ

പാചകകലയിൽ അസാധാരണമായ  താൽപര്യവും കഴിവുമുള്ള പുരുഷന്മാർ പലരുമുണ്ടെങ്കിലും വീട്ടിലെ ആഹാരനിർമാണം മിക്കവാറും സ്ത്രീകളുടെ മാത്രം തൊഴിലായി തുടരുകയാണ്.ഓരോരുത്തരുടെയും അടിസ്ഥാനാവശ്യങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ ആഹാരത്തിന് വേണ്ട  ഇനങ്ങൾ മൂന്നു നേരവും(ചിലപ്പോൾ നാല് നേരവും) ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്ന ജോലി നിത്യവും നിർവഹിച്ചുപോരുന്നതുകൊണ്ടു കൂടിയാവും ഏതനുഭവത്തെയും മറ്റൊന്നും ഭാവിക്കാതെ വളരെ വസ്തുനിഷ്ഠമായി നിരീക്ഷിക്കാനും സർവസാധാരണമായ അനുഭവങ്ങളിൽ പോലും കവിതയുടെ വിചിത്രമനോഹരമായ സാധ്യതകൾ കണ്ടെത്താനും അവർക്ക് പുരുഷന്മാരേക്കാൾ കൂടുതൽ കഴിവുള്ളതായി കാണുന്നുണ്ട്. ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ ആലോചനകളുടെയും അനുഭൂതികളുടെയും  ഏറെനാളേക്ക്  വറ്റാത്ത ഉറവകൾ നിർമിച്ചു വെക്കാനും അവർക്ക് കഴിയും.സന്ധ്യ എൻ.പി,രേഖ മാതമംഗലം തുടങ്ങിയവരുടെ കവിതകളിലൂടെ കടന്നുപോവുന്ന ആർക്കും ഇത് ബോധ്യപ്പെടും.രേഖയുടെ 'ആയൽ' എന്ന കവിത മാത്രം തൽക്കാലം ഇവിടെ ഉദ്ധരിച്ചു ചേർക്കാം:
'കറിച്ചട്ടി
പൂച്ചട്ടിയായി
ഇടക്കിടെ നിറയെ പൂവിടുമ്പോൾ
തിളച്ചുതൂവുന്ന രുചിയെന്നോർത്ത്
മുറ്റത്തേക്ക് ആഞ്ഞുപോകുന്നു.'
കറിച്ചട്ടിയുടെ ഓർമയിൽ നിന്ന് ചെടിച്ചട്ടിയിലേക്കും പൂവിലേക്കും മനസ്സിനെ പറിച്ചു നടാൻ കഴിയാത്ത സ്ത്രീയാണ് ഈ വരികളിലുള്ളത്.എല്ലാ അനുഭവങ്ങളെയും അടുക്കളയെ ആധാരമാക്കി മാത്രം സ്വീകരിക്കാൻ അബോധമായിപ്പോലും നിർബന്ധിതയാവുന്ന സ്ത്രീയുടെ അവസ്ഥ അൽപവും വൈകാരികത കലർത്താതെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ് ഈ ചെറുകവിതയിൽ. കേരളത്തിലെ പല ഗ്രാമീണവീട്ടുമുറ്റങ്ങളിലെയും ചെടിച്ചട്ടികളുടെ ദൃശ്യം കൂടി മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നവർക്കേ ഈ വരികളുടെ അനന്യമായ ഭംഗി ബോധ്യപ്പെടൂ.
21/4/2015

Monday, April 20, 2015

ഞാൻ മാത്രമായ എന്നെ

അവരെപ്പറ്റിയും ഇവരെപ്പറ്റിയുമൊക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞു
എന്നെപ്പറ്റി മാത്രം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല
ഓ,അതത്ര വലിയ കാര്യമൊന്നുമല്ല
അവരും ഇവരുമൊക്കെത്തന്നെയല്ലേ ഞാൻ
ഞാൻ മാത്രമായ എന്നെ
എനിക്ക് തന്നെ സഹിക്കാനാവില്ല
പിന്നെയല്ലേ ലോകത്തിന്?
20/4/2015

Sunday, April 19, 2015

തോന്നൽ

കഥയിലേക്കും കവിതയിലേക്കുമെല്ലാം എളുപ്പവഴികളുണ്ട്
വളരെയേറെപ്പേർ അവയിലൂടെ പോവുന്നുമുണ്ട്
കൊടുമുടി കയറുന്ന ക്ലേശത്തോടെ നാലഞ്ചുവരികളെഴുതി
ഇനി മുന്നോട്ടുപോവണോ എന്ന് അറച്ചറച്ചു നിൽക്കുന്നവരും ഉണ്ട്
കവിതയെ കുറിച്ചും ജീവിതത്തെ കുറിച്ചും
അവർക്കു പറയാനുള്ളത് കേൾക്കാൻ 
എന്നും തിടുക്കപ്പെടാറുണ്ട്‌
അത്തരക്കാർ വലിയ കവികളായിരിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷ കൊണ്ടല്ല
അവരുടെ കഴിവുകേടും ആത്മസംശയങ്ങളും
കൂടുതൽ സത്യമായേക്കും എന്ന തോന്നൽ കൊണ്ട്.
19/4/2015

Thursday, April 16, 2015

കാലം

സമര ചരിതങ്ങൾ,രക്തസാക്ഷി സ്മരണകൾ
ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്നുയിർകൊണ്ട കവിതകൾ
രാത്രികളെ പകലാക്കിപ്പണിതീർത്ത നാടകങ്ങൾ
പാർട്ടിക്ലാസ്സുകൾ,ലഘുലേഖകൾ
കൊണ്ടുപിടിച്ച തർക്കങ്ങൾ, ചർച്ചകൾ
സകലതും മറവിയുടെ മഹാഗർത്തത്തിലേക്കുള്ള
വഴിയിൽ തിക്കിത്തിരക്കുന്നു.
ഞാനോ
സുഖവിവരങ്ങളോരോന്നോരോന്നെന്നോടു തന്നെ തിരക്കി
പിന്നെയും പിന്നെയുമെന്നോട്‌ ലോഹ്യം പറഞ്ഞ്
പകലിലും രാവിലും പലകുറി മുഖം ഫെയ്‌സ്ബുക്കിലിട്ട്
'ഇതാ ലൈക്കിതാലൈക്കെ'ന്ന് മതിമറക്കുന്നു
മറക്കുന്നു.
16/4/2015

Tuesday, April 14, 2015

വിഷുവോർമ

വിഷുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബാല്യകാല്യസ്മരണകളിൽ ഏറ്റവും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് 'അപ്പം വാങ്ങാൻ പോവൽ' എന്ന പരിപാടിയാണ്.എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിലെ കുട്ടികൾ എല്ലാവരും തന്നെ അവനവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വിഷുക്കണി കണ്ട ഉടൻ ഒരു കുരിയ(കൈതോല
 മെടഞ്ഞുണ്ടാക്കുന്ന ചെറിയ സഞ്ചി)യുമായി ഇറ ങ്ങി ഓരോ വീട്ടിലും കയറിച്ചെല്ലും.ഇങ്ങനെ വരുന്ന കുട്ടികൾക്കു കൊടുക്കാനായി
 എല്ലാ വീട്ടുകാരും അപ്പം ചുട്ടുവെക്കും.മിക്കവാറും ചെറിയ കാരയപ്പം.പത്ത് വീട് കയറിക്കഴിയുമ്പോഴേക്കു തന്നെ കുരിയ നിറഞ്ഞെന്നു വരും.എന്നാലും പിന്നെയും പിന്നെയും ഓരോരോ വീടുകളിൽ ഓടിക്കയറും.
അപ്പം വാങ്ങാൻ പോവുന്നതൊക്കെ നാണംകെട്ട പരിപാടിയാണെന്ന് പിന്നീടുപിന്നീട് പലർക്കും തോന്നിത്തുടങ്ങി.കുട്ടികൾ പതുക്കെപ്പതുക്കെ പിന്മാറാനും തുടങ്ങി.എന്നാലും സംഗതി പൂർണമായും നിലച്ചു പോയി ട്ടില്ല.ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ അനുഭവങ്ങളിലൊന്നായി ഞാൻ ഇപ്പോഴും ഓർമിക്കുന്നത് അരനൂറ്റാണ്ടിനു മുമ്പുള്ള വിഷുദിനങ്ങളിൽ  കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ഓടിച്ചാടി പല വീടുകളിൽ കയറി അപ്പം വാങ്ങി യതാണ്.കൂട്ടായ്മയുടെ ആഹ്‌ളാദം പൂർണാർത്ഥത്തിൽ ആദ്യമായി അനു ഭവിച്ച സന്ദർഭങ്ങളായിരുന്നു അവ.ഇപ്പോഴിതാ,ഒരു വിഷുദിനം കൂടി വരു മ്പോൾ ആ പഴയ ഓർമകളിൽ  ഉള്ളിലൊരു കൊന്നമരം പൂത്തുലയുന്നതു പോലെ.
14/4/2015

Monday, April 13, 2015

പ്രതീക്ഷകളില്ലാതെ

സമകാലിക കേരളത്തിന്റെ പൊതുബോധം പൊരുത്തപ്പെടലിന്റിന്റെയും കീഴടങ്ങലിന്റെയും ദർശനത്തിന് പൂർണമായും വഴിപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞോ?അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിലാണ് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ്.അഴിമതിക്കെതിരെയായാലും അനധികൃതക്വാറികൾക്കെതിരെയായാലും സ്വകാര്യാശുപത്രികളിലെ തൊഴിലാളി ചൂഷണത്തിന് എതിരെയായാലും കുറച്ചുനാൾ ഒച്ചവെച്ച ശേഷം നിശ്ശബ്ദതയിലേക്ക് വഴുതി വീഴുന്ന രാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടികളെയും സന്നദ്ധ സംഘടനകളെയുമൊന്നും ആരും കുറ്റപ്പെടുത്താറില്ല.സംഗതി അത്രയൊക്കെയേ നടക്കൂ എന്ന തോന്നലിൽ ജനം എത്തിക്കഴിഞ്ഞു.കൊലപാതകക്കേസുകളിലെ പ്രതികളെ അറസ്റ്റു ചെയ്യുന്നതു പോലും ഭരിക്കുന്നവരും ഭരണത്തിൽ സ്വാധീനമുള്ളവരും വിചാരിച്ചാൽ എത്രകാലത്തേക്കും നീട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാനാവുമെന്ന് ബോധ്യം വരുന്ന വിധത്തിലുള്ള അനുഭവങ്ങളാണ് അവരുടെ മുന്നിലുള്ളത്.രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയിൽ സംഭവിക്കുന്ന അട്ടിമറികളെ കുറിച്ച് ഇടതുപക്ഷപ്പാർട്ടികൾ ഇപ്പോഴും പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും ചെറുത്തുനിൽപ് സാധ്യമല്ലെന്ന് ജനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിക്കഴിഞ്ഞു.ഏത് മേഖലയിലായാലും ബദൽ സാധ്യതകളെ കുറിച്ച് അവർക്ക് കാര്യമായ പ്രതീക്ഷകളൊന്നും ഇല്ല.
സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാർ,ഇടത്തരം മുതൽ മുകളിലോട്ടുള്ള വ്യാപാരികൾ അവരൊന്നും സമൂഹത്തിലെ ഇതര വിഭാഗങ്ങളിൽ പെടുന്നവരുടെ പ്രശ്‌നങ്ങളെ കാര്യമായി പരിഗണിക്കാറില്ല.ഉദ്യാഗസ്ഥന്മാർക്ക് അവരുടെ സംഘടനകളുണ്ട്.ആ സംഘടനകൾ ഇപ്പോൾ ഏറെക്കുറെ നിർജ്ജീവമാണെങ്കിലും അവർക്ക് അതേപ്പറ്റി പരാതിയൊന്നുമില്ല.വ്യാപാരികൾക്കു പിന്നെ വ്യാപാരത്തിനപ്പുറത്ത് സ്വന്തം വീടും കുടുംബവും കഴിഞ്ഞ് മറ്റ് സംഗതികളെ പറ്റി ആലോചിക്കാനേ നേരം കിട്ടില്ല.ഏറ്റവും അടിത്തട്ടിലുള്ള മനുഷ്യർക്ക് ഈ സംഗതികളൊക്കെ അറിയാം.ഭരണകൂടം നൽകുന്ന ചെറിയ സഹായങ്ങൾക്കും രാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടികളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ചെറിയ പരിഗണനകൾക്കും അപ്പുറത്ത് തങ്ങൾക്ക് ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാനില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ അവർ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
13/4/2015