Pages

Monday, April 6, 2015

തോമസ് ട്രാൻസ്‌ട്രോമർ

"പന്തുന്നഹൃദയവുമായി കാട്ടിലൂടെ ഓടുന്ന
 ഒരു മത്സര ഓട്ടക്കാരൻ
കയ്യിലേന്തിയ വടക്കുനോക്കി യന്ത്രത്തിലെ                                      സൂചിപോലെയാണ് ഞാൻ."
ഇക്കഴിഞ്ഞ മാർച്ച് 26 ന് 83ാം വയസ്സിൽ അന്തരിച്ച നോബൽ സമ്മാനജേതാവായ വിഖ്യാതകവി ടോമസ് ട്രാന്‌സ്‌ട്രോമറുടെ  (Tomas Transtromer) 'വീട്ടിലേക്ക്' എന്ന കവിതയിലേതാണ് ഈ വരികൾ.
'ചരിത്രത്തെ കുറിച്ച് 'എന്ന കവിതയിൽ ട്രാൻസ്‌ട്രോമർ എഴുതി: "പുരോഗമനക്കാരും പിന്തിരിപ്പന്മാരും
ഒരസ്വസ്ഥ ദാമ്പത്യത്തിലെന്ന പോലെ
അന്യോന്യം പരുവപ്പെടുത്തിയും
പരസ്പരം ആശ്രയിച്ചും കഴിയുകയാണ്
അവരുടെ കുട്ടികളായ നാം
പക്ഷേ                                                                                                                                                   ഈ തടവ് തകർത്ത് രക്ഷപ്പെടണം
ഓരോ പ്രശ്‌നവും അതാതിന്റെ ഭാഷയിൽ നിലവിളിക്കുന്നു
സത്യം ചവുട്ടിയരക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നിടത്തേക്ക്
ഒരു വേട്ടപ്പട്ടിയെ പോലെ പോവുക."                                                                              ഇനി
'കറുത്ത പോസ്റ്റ് കാർഡുകൾ' എന്ന കവിതയിലെ ഈ വരികൾ നോക്കുക:
ജീവിതത്തിന്റെ മധ്യഘട്ടത്തിൽ
"മരണം വന്ന് നിങ്ങളുടെ അളവെടുക്കുന്നു
ആ സന്ദർശനം മറവിയിലേക്ക് മായുന്നു
ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോവുന്നു
പക്ഷേ,നിങ്ങളുടെ കുപ്പായം
നിശ്ശബ്ദതയിൽ തയ്ക്കപ്പെടുക തന്നെ ചെയ്യുന്നു."
ഒറ്റ വായനയിൽ ട്രാൻസ്‌ട്രോമറുടെ പല കവിതകളും വളരെ ലളിതമായി തോന്നാം.പക്ഷേ,അവയുടെ ആഴവും മുഴക്കവും അപാരമാണ്.. ഒരു ഇൻഡസ്ട്രിയൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റെന്ന ജോലി നോക്കിയതിന്റെ അനുഭവങ്ങൾ മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളിലെ സൂക്ഷ്മചലനങ്ങളെ ഏറ്റവും മിതവും സാന്ദ്രവുമായ വാക്കുകളിൽ കവിതയിലേക്ക് ആനയിക്കുന്നതിന് ട്രാൻസ്‌ട്രോമർക്ക് പ്രേരണയായിരുന്നിരിക്കാം.
ഡേവിഡ് #ോർ (David Orr) 2011 ഒക്‌ടോബർ 6 ന്റെ ന്യൂയോർക് ടൈംസിൽ എഴുതി: 'ലക്ഷണം തികഞ്ഞ ഒരു ട്രാന്‌സ്‌ട്രോമർ കവിത വിദഗ്ധലാളിത്യത്തിലുള്ള പരിശീലനമാണ്.അതിൽ താരതമ്യേന മിതവ്യയസ്വഭാവമുള്ള  ഭാഷ സ്തുത്യർഹമായ ആഴം കൈവരിക്കുന്നു.ഓരോ വാക്കും മില്ലീമീറ്ററിൽ അളന്നെടുത്തതു പോലെ നോന്നും.ഏകദേശം 60 കൊല്ലത്തിലധികം വരുന്ന കാവ്യജീവിതവൃത്തികൊണ്ട് അദ്ദേഹം ചെത്തിമിനുക്കിയെടുത്ത രചനകളുടെ മൊത്തം വലിപ്പം 200 പേജോളമേ വരൂ. സ്വീഡിഷ് അക്കാദമി സെക്രട്ടറി Peter Englund, പറഞ്ഞു:                             "ലോകവ്യാപകമായി അദ്ദേഹത്തിന് കൈവന്ന വിജയത്തിന്റെ രഹസ്യം ദൈനംദിന ജീവിതകാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചാണ് അദ്ദേഹം എഴുതുന്നത് എന്നതു തന്നെയാണ്.ട്രാൻസ്‌ട്രോമറുടെ കവിതകളിൽ കാണുന്ന വാക്കുകളുടെ മിതവ്യയം മൊത്തം ഉൽപന്നത്തിന്റെ അളവിലും സ്പഷ്ടമാകു ന്നുണ്ട്.അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളുടെ കാമ്പ് 220 പേജുള്ള ഒരു പോക്കറ്റ് ബുക്കിൽ ഉൾക്കൊള്ളാൻ മാത്രമേ ഉള്ളൂ."

Sunday, April 5, 2015

കാലഹരണം

ഒരു ഘട്ടത്തിൽ വളരെ പ്രസക്തവും മൗലികവുമായി തോന്നിയ ആശയങ്ങൾ ഏതാനും വർഷങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ വളരെ സാധാരണവും അയുക്തികവുമായി തോന്നാം.ആശയങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചവരുടെ കുറ്റം കൊണ്ടല്ല അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്.കാലം ജീവിതത്തിന്റെ സാമ്പത്തികവും ഭൗതികവുമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ വരുത്തിത്തീർക്കുന്ന മാറ്റങ്ങളാണ് ആശയങ്ങൾക്ക് അവയുടെ പഴയ മൂല്യവും സൗന്ദര്യവും നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നത്.ജീവിതാവശ്യങ്ങളും ജീവിതത്തിന്റെ സാധ്യതകളും ആശയനിർമാണത്തിന്റെയും വിനിമയത്തിന്റെയും സഞ്ചാരത്തിന്റെയുമെല്ലാം മേഖലകളിൽ വന്നുചേർന്ന പുത്തൻസൗകര്യങ്ങളും വ്യക്തികളുടെ ദൈനംദിനജീവിതത്തിന്റെയും സാമൂഹ്യജീവിതത്തിന്റെയും ഘടനയെത്തന്നെ മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ പുതിയ ചിന്തകളും മനോഭാവങ്ങളും പ്രവർത്തനരീതികളുമൊക്കെ ആവശ്യമായി വരും.അത് അംഗീകരിക്കുന്നതിനു പകരം ചില ഗൃഹാതുരതകളുമായി കാലം കഴിക്കുന്നത് നിഷ്പ്രയോജകമാണ്.
മാർക്‌സിസമോ ഗാന്ധിസമോ പുതിയ കാലത്തെ വ്യക്തിഗത പ്രശ്‌നങ്ങളെയോ സാമൂഹ്യപ്രശ്‌നങ്ങളെയോ നേരിടുന്നതിന് സഹായകമാവുന്നില്ലെന്നതു കൊണ്ട് ഈ ദർശനങ്ങൾ പൂർണമായും കാലഹരണപ്പെട്ടുവെന്ന് അർത്ഥമാകുന്നില്ല.കാലം അവയിലെ ചില അംശങ്ങളെ കൂടെ കൂട്ടിയാണ് മുന്നോട്ടു പോവുന്നത്.ചില മേഖലകളിൽ ചില തലങ്ങളിൽ ആ അംശങ്ങൾ പ്രവർത്തനക്ഷമവാവുകയും ചെയ്യും.അത്രയും സംഭവിക്കുന്നുണ്ട് എന്നു മാത്രമല്ല,അത്രയുമേ സംഭവിക്കുന്നുള്ളൂ എന്നു കൂടി നാം അറിയുക തന്നെ വേണം.
                                                                                                           5/4/2015

Saturday, April 4, 2015

പരസ്പരം

അനുഭവങ്ങൾക്കും വ്യാഖ്യാനങ്ങൾക്കും
വഴി വെവ്വേറെയായിരിക്കുന്നു
ബുദ്ധിജീവികളും ഗവേഷകരും മാത്രമല്ല
പൊതുജനവും കാര്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു
എങ്കിലും ആരുമാരും തമ്മിൽ പിണങ്ങുന്നില്ല
പരസ്പരം കബളിപ്പിച്ച് സ്‌നേഹം നിലനിർത്താൻ
സകലരും പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞു.
4/4/2015

Friday, April 3, 2015

നമ്മുടെ ഉണ്മയിൽ

അഭിപ്രായസ്ഥിരത പ്രകീർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടുന്ന ഒരു ഗുണമായിട്ടാണ് പൊതുവെ കരുതപ്പെട്ടു പോരുന്നത്.എന്നാൽ നേർവിപരീതമായ കാഴ്ചപ്പാട് ജീവിത്തിൽ ഉടനീളം നിലനിർത്തിയ ആളാണ് പോർത്തുഗീസ് എഴുത്തുകാരനായ ഫെർനാൺഡോ പെസ്സോ(1888- 1935). എഴുപതിലധികം പേരുകളിലാണ് അദ്ദേഹം എഴുതിയത്.അത്രയും വ്യത്യസ്തമായ അഭിരുചികൾക്കും അഭിപ്രായങ്ങൾക്കും ദർശനങ്ങൾക്കുമൊക്കെ ഇടമുള്ള ഒന്നായിട്ടാണ് പെസ്സോ തന്റെ സർഗാത്മക വ്യക്തിത്വത്തെ കണ്ടത്. ബഹുസ്വരത എന്നത് ഏത് വ്യക്തിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളവും സ്വാഭാവികം മാത്രമാണ്.ചിന്തയിലെ വിരുദ്ധ നിലപാടുകളിൽ ഒന്നിനെ മറ്റൊന്നിനു വേണ്ടി ഹനിക്കുന്നത് ശരിയല്ല.അതും ശരി,ഇതും ശരി എന്നു പറയുന്നത് പല കാര്യങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചും ശരിയാണ് എന്നൊക്കെയുള്ള ആധുനികോത്തര ശരികൾ വിഭാവനം ചെയ്യപ്പെടുന്നതിന് എത്രയോ മുമ്പാണ് ഫെർനാൺഡോ പെസ്സോ ഈ നിലപാടിനെ തന്റെ എഴുത്തുജീവിതത്തിന്റെ .അച്ചുതണ്ടാക്കിയത്.

' നാം ഓരോരുത്തരും പലരാണ്.സ്വത്വങ്ങളുടെ  അതി ബാഹു ല്യം.ചുറ്റുപാ ടുകളെ തിരസ്‌കരിക്കുന്ന ഒരാളും ചുറ്റുപാടുകളിൽ ആനന്ദമോ ദു:ഖമോ കണ്ടെത്തുന്ന മറ്റൊരാളും നമ്മിൽ തന്നെയുണ്ട്.അവർ ഒരേ ആളല്ല.നമ്മുടെ ഉണ്മയുടെ കോളനിയിൽ വ്യത്യസ്തമായി ചിന്തിക്കുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അനേകം ജനവർഗങ്ങളുണ്ട്.'അശാന്തിയുടെ പുസ്തക(The Book of Disquiet)ത്തിൽ പൊസ്സോ എഴുതി .(കുറിപ്പ്- 396).ഈ നിലപാടിനെ ആരോഗ്യകരമായ അർത്ഥത്തിൽ സ്വീകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ പല വ്യക്തികളുടെയും ബൗദ്ധിക ജീവിതത്തിലെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെ തെളിഞ്ഞ മനസ്സോടെ നോക്കിക്കാണാനും അന്യരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളെയും ചിലപ്പോൾ ആ അഭിപ്രായങ്ങളിലെ വൈരുധ്യങ്ങളെയും വിദ്വേഷരഹിതമായി മനസ്സിലാക്കാനും കഴിയും.                         
3/4/2015


Thursday, April 2, 2015

വിചിത്ര രാഷ്ട്രീയം

ടി.പി.ചന്ദ്രശേഖരന്റെ കൊലപാതകത്തെ തുടർന്ന് ഞാൻ സി.പി.എംന് എതിരെ  രൂക്ഷമായ ഭാഷയിൽ പല വിമർശനങ്ങളും ഉന്നയിച്ചിരുന്നു.പക്ഷേ, എസ്.എഫ്.ഐ,ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ,പുകസ തുടങ്ങിയവയുടെ ചില പ്രവർത്തകരും ഏതാനും പാർട്ടിക്കാരുമല്ലാതെ നേതാക്കളാരും എന്റെ നേർക്ക് ശത്രുതാ മനോഭാവം കാണിച്ചില്ല.ഞാൻ അവരുമായോ പാർട്ടി എന്ന സംവിധാനവുമായോ കുറച്ചധികം കാലമായി ബന്ധപ്പെടാറില്ല.വ്യക്തിപരമായ പ്രശ്‌നങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടല്ല.മാർക്‌സിസത്തിന്റെ പല ദശകങ്ങളായുള്ള ഏറെക്കുറെ നിശ്ചലമായ അവസ്ഥയും കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി അധികാരത്തിൽ വന്ന രാജ്യങ്ങളിലെ അനുഭവങ്ങളെ വസ്തുനിഷ്ഠമായി പരിശോധിക്കുന്നതിൽ ഇന്ത്യയിലെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് നേതൃ ത്വം കാണിച്ചു വരുന്ന കടുത്ത ഉദാസീനതയും കാരണം എനിക്ക് മാർക്‌സിസത്തിൽ തന്നെ താൽപര്യമില്ലാതായിത്തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചു കാലമായി.ഒരിക്കലും പാർട്ടി പ്രവർത്തകനായിരുന്നിട്ടില്ലാത്ത എനിക്ക് മാർക്‌സിസത്തിന്റെ ചരിത്രവ്യാഖ്യാനത്തിലും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിലും സാഹിത്യാപഗ്രഥനത്തിലുമൊക്കെയാണ് താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്നത്.അത് പഴയ അളവിൽ നിലനിർത്തുന്നത് അപ്രസക്തമായി കഴിഞ്ഞു എന്നാണ് തോന്നൽ.പിന്നെ, പാർട്ടിഘടന,നേതാക്കൾക്കിടയിലെ അഭിപ്രായഭിന്നതകൾ തുടങ്ങിയ സംഗതികളിലൊന്നിലും എന്നെപ്പോലൊരാൾ താൽപര്യമെടുക്കേണ്ട കാര്യവുമില്ല.
എനിക്ക് വളരെ വിചിത്രമായി തോന്നിയ ഒരു കാര്യം മാർക്‌സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയെ ഞാൻ വിമർശിച്ചതോടെ എന്നോട് കടുത്ത എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയത് കോൺഗ്രസ്സുകാരും ബി.ജെ.പി കാരുമൊക്കെയാണ് എന്നതാണ്.ഒരാൾ സി.പി.എം ന്റെ ശത്രവായി കഴിഞ്ഞു എന്ന ധാരണ പരന്നു കഴിഞ്ഞാൽ മറ്റ് രാഷ്ട്രീയക്കാർ അയാളുടെ എല്ലാ ബൗദ്ധികസർഗാത്മക വ്യവഹാരങ്ങളെയും ഓരത്തേക്ക് തള്ളിമാറ്റാനാണ് ശ്രമിക്കുക.കക്ഷിരാഷ്ട്രീയത്തിനും, കക്ഷികൾ യോജിച്ചും വിയോജിച്ചുമൊക്കെ നിലനിർത്തു ന്ന രാഷ്ട്രീയം എന്ന വ്യവഹാരത്തിനു തന്നെയും അയാൾ എതിരായിരിക്കുന്നു,അതുകൊണ്ട് അയാൾ ഇനി ജനങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ വരും വിധം അഭിപ്രായം പറയുന്നത് ഇല്ലാതാക്കണം എന്ന ദൃഢനിശ്ചയത്തിൽ എല്ലാ രാഷ്ട്രീയക്കാരും യോജിക്കുമെന്നും ഇക്കാര്യത്തിൽ മാർക്‌സിസ്റ്റുകാരേക്കാൾ കൂടുതൽ നിർബന്ധ ബുദ്ധി കാണിക്കുക മറ്റ് പാർട്ടിക്കാരാണ് എന്നുമാണ് സ്വാനുഭവത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളത്.ഇക്കാര്യം പരസ്യമായി പ്രസ്താവിക്കേണ്ടതുണ്ട് എന്ന് തോന്നിയതു കൊണ്ടു മാത്രമാണ് ഇത്രയും എഴുതിയത്.ഒരരാഷ്ട്രീയക്കാരനാവുന്നതിൽ ഇപ്പോഴും എനിക്ക് താൽപര്യം തോന്നുന്നില്ലെങ്കിലും ദൈനംദിന രാഷ്ട്രീയകാര്യങ്ങൾ സൂക്ഷ്മമായി ശ്രദ്ധിക്കുകയും സുഹൃത്തുക്കളുമായി അഭിപ്രായം പങ്കുവെക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു പോലും അനാവശ്യമാണെന്ന തോന്നലിലാണ് ഇപ്പോൾ ഞാൻ എത്തിച്ചേർന്നിട്ടുള്ളത്.എന്റെ ലോകം എഴുത്തിന്റെയും വായനയുടെയും നാനാതരം മനുഷ്യരുമായുള്ള സൗഹൃദത്തിന്റെതുമാണ്.യാത്രകൾ നന്നേ കുറഞ്ഞതു കാരണം സൗഹൃദത്തിന്റെ ലോകം ഈയിടെയായി വളരെ ചെറുതായി തീർന്നിട്ടുണ്ട്.എങ്കിലും ഞാൻ മനസ്സുകൊണ്ട് ബന്ധപ്പെടുന്നവരുടെ എണ്ണം കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കയാണ്.അൽപം ക്ലേശിച്ചിട്ടാണെങ്കിലും എഴുത്തും വായനയും ഉത്സാഹപൂർവം തുടരുന്നുമുണ്ട്.ഇത്രയുമൊക്കെ മതി എനിക്ക്.
2/4/2015

Wednesday, April 1, 2015

നിരൂപണം ഇല്ലാതാവുമ്പോൾ

മലയാളത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ ആനുകാലികങ്ങളിലെല്ലാം കൂടി ഇരുന്നൂറിലധികം കഥകളും അഞ്ഞൂറിലധികം (ചെറുമാസികകൾ കൂടി ചേർത്താൽ എണ്ണം വളരെ വർധിക്കും) കവിതകളും അച്ചടിച്ചു വരുന്നുണ്ട്.നൂറോളം വരുന്ന പ്രസാധകർ ആയിരത്തിലധികം പുസ്തകങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നുമുണ്ട്.ഇവയിൽ ഒന്നിനെ കുറിച്ചും ഒന്നും പറയാനില്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്?പുതിയ കാലത്ത് നിരൂപകശ്രദ്ധ അർഹിക്കുന്ന കൃതികൾ ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടാവുന്നില്ല എന്നോ,അതോ പുതിയ സാഹിത്യത്തിന് നിരൂപകരുടെ ആവശ്യമേ ഇല്ല എന്നോ.രണ്ടാമത് പറഞ്ഞതാണ് ശരി എന്ന് പുതിയ കഥാകൃത്തുകളും കവികളും പറയുമായിരിക്കും.പക്ഷേ,നിരൂപകർ പൊതുശ്രദ്ധയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാത്ത പക്ഷം പല പ്രധാനപ്പെട്ട രചനകളും വിപുലമായി വായിക്കപ്പെടാതെയും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടാതെയും പോകും എന്ന ഗുരുതരമായ പ്രശ്‌നമുണ്ട്.അത് ഭാഷക്കും സാഹിത്യത്തിനും ഭീമമായ നഷ്ടം വരുത്തിവെക്കും. വായനാസമൂഹം വളരെ ഗൗരവപൂർണമായി കാണേണ്ടുന്ന പ്രശ്‌നമാണിത്.സാഹിത്യത്തിൽ കൃതികളെ കുറിച്ച് ആധികാരികമായി അഭിപ്രായം പറയാൻ പ്രത്യേകമായ അവകാശമുള്ള യോഗ്യന്മാർ ചിലരുണ്ട് എന്നു കരുതി കാത്തുനിൽക്കാതെ വായനക്കാർ അവർക്ക് കിട്ടുന്ന എല്ലാ വേദികളിലും പുതിയ കൃതികളെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയാൽ നിരുപകർക്ക് പിന്നാലെ വരേണ്ടി വരും.
1/4/2015

പുതുകവിതയെ കുറിച്ചുള്ള പല വിചാരങ്ങളിൽ ഒന്ന്

കടന്നു പോകുന്ന നിമിഷങ്ങളെ,മാഞ്ഞുപോകുന്ന കാഴ്ചകളെ,വന്നു മായുന്ന വിചാരങ്ങളെ അപ്പപ്പോൾ കവിതയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതിൽ പുതുകവികൾ കാണിക്കുന്ന ഉത്സാഹത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ ഞാനും ശ്രമിക്കാറുണ്ട്.താൽക്കാലിക വിജയം ഉറപ്പാണ്.പക്ഷേ,മനസ്സിൽ ദിവസങ്ങളോളം തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഒരു വികാരവും/വിചാരവും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ മറവിയിലേക്ക് ചായുന്നു അവയിൽ ഒട്ടുമിക്കതും എന്നത് പലപ്പോഴും ഉള്ളിൽ നിരാശയുടെ ഇരുൾ പരത്തുന്നു.ഇത് കവിതയെ കുറിച്ച് പണ്ടേ ഉള്ളിൽ ഉറച്ചുപോയ ധാരണകളുടെ വാശിപിടുത്തം കൊണ്ടാണെന്ന് സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്താറുണ്ട്.പക്ഷേ,അവിടെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് ശരിയല്ലെന്നാണ് തോന്നുന്നത്.ഏത് അനുഭവത്തെയും ഒരേ ലാഘവബുദ്ധിയോടെ സ്വീകരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും നിർബന്ധിക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്ന പുതിയ ലോകാവസ്ഥയുടെ പക്ഷത്ത് ഉത്സാഹപൂർവം ചേർന്നു നിൽക്കുന്നതിലപ്പുറം ഈ കവികൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്.?അവർ ആവിഷ്‌ക്കരിക്കുന്ന ഏറ്റവും കടുത്ത വിഹ്വലതകൾ പോലും ഈ ഉത്സാഹത്തിന്റെ നിഴലിൽ പെട്ടു പോകുന്നു.ഇത് കുറ്റമോ കുറവോ ആയി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയല്ല;വെറും വസ്തുതാ കഥനം മാത്രം.
1/4/2015