ഒരു പ്രസംഗവും പ്രതികരണവും

കേരളാ സ്‌റ്റേറ്റ് ബാർബർ-ബ്യൂട്ടീഷൻസ് അസോസിയേഷൻ കണ്ണൂർ ജില്ലാ സമ്മേളനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടന്ന സാംസ്‌കാരിക സമ്മേളനത്തിൽ ഈയടുത്ത ദിവസം ഞാൻ സംസാരിക്കുകയുണ്ടായി.2015 ജനുവരി 18ാന് മയ്യിൽ കാർത്തിക ഓഡിറ്റോറിയ(കെ.വി.കൃഷ്ണൻ നഗർ)ത്തിലാണ് പരിപാടി നടന്നത്.അസോസിയേഷന്റെ സംസ്ഥാന ട്രഷഷർ ശ്രീ കെ.ഇ.ബഷീർ വിഷയം അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഗംഭീരമായി പ്രസംഗിച്ചു.അടുത്ത പ്രഭാഷകനായി ഞാൻ മാത്രമേ എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നുള്ളൂ.അടുത്ത ദിവസം മാതൃഭൂമി ദിനപത്രം എന്റെ പ്രസംഗം ശ്രദ്ധേയമായ രീതിയിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കടുത്ത ഇടതുപക്ഷക്കാരനായ ഒരധ്യാപകൻ മറ്റൊരധ്യാപകനെ വിളിച്ച് ചോദിച്ചു:'ഇയാൾക്ക് ഇതിന്റെ വല്ല ആവശ്യവുമുണ്ടോ.ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ ഒരു സാഹിത്യകാരനല്ലേ,ബാർബർമാരുടെ സമ്മേളനത്തിൽ പോയി സംസാരിക്കുന്നത് നാണക്കേടല്ലേ?'എന്റെ 'ക്ഷൗരം' എന്ന നോവൽ മാതൃഭൂമി ഓണപ്പതിപ്പിൽ അച്ചടിച്ചു വന്നപ്പോഴും സമാനമായ പ്രതികരണങ്ങളുണ്ടായി.'ബാർബർമാരെ പറ്റിയൊക്കെ നോവലെഴുതേണ്ട വല്ല ആവശ്യവുമുണ്ടോ,മറ്റെന്തൊക്കെ വിഷയങ്ങൾ കിടക്കുന്നു?' എന്ന് ചോദിച്ചവർ വരെ ഉണ്ട്.അങ്ങനെയൊക്കെ ചോദിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു ലജ്ജയും തോന്നാത്ത വിധത്തിൽ തികഞ്ഞ അജ്ഞതയിൽ ആണ്ട് മുഴുകി കിടക്കുകയാണ് ഈ മനുഷ്യർ.
സാഹിത്യത്തെയും സാഹിത്യകാരനെയും കുറി്ച്ചുള്ള ബഹുഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെയും ബോധം ഇപ്പോഴും അത്യന്തം പരിഹാസ്യമായ അവസ്ഥയിലാണ്.സവർണഭാവുകത്വം രൂപപ്പെടുത്തിയ ചില സാഹിത്യമര്യാദകൾക്കും സൗന്ദര്യസങ്കല്പങ്ങൾക്കും ഉള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടാൻ പോലും അറിയാതെ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ് അത്.
                                                                                                         29/1/2015

ദൈവവിളിക്ക് ക്ഷാമം

കേരളത്തിലെ കത്തോലിക്കാ സഭ വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലാണെന്നും കന്യാസ്ത്രീമഠങ്ങൾ അടച്ചുപൂട്ടേണ്ട അവസ്ഥ തന്നെ ഉണ്ടായേക്കാമെന്നും മതമേധാവികൾ തന്നെ പറയുന്നത് ടി.വി യിൽ കേട്ടു.ഗ്രാമങ്ങളിൽ പോലും ജനങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി  മെച്ചപ്പെട്ടതും ആളുകളുടെ ചിന്ത മെറ്റീരിയലിസ്റ്റിക് ആയതും ആണ് അതിന് കാരണങ്ങളായി അവർ പറഞ്ഞത്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഒരു കാമ്പയിൻ നടത്തി ദൈവവിളി ഉണ്ടാകുന്നവരുടെ  എണ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ സാധ്യമല്ലെന്നും അവർ കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
താരതമ്യം വലിയൊരളവോളം തെറ്റാവുമെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ടു തന്നെ പറയട്ടെ - ഈ മട്ടിലുള്ള ഒരു പ്രതിസന്ധി തന്നെയാണ് രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളും നേരിടുന്നത്.സാമൂഹ്യസേവനത്തിനോ അനീതിക്കെതിരായ സമരങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയോ മുന്നിട്ടിറങ്ങാനുള്ള മനസ്സ് ആർക്കും ഉണ്ടാവുന്നില്ല.ആഹാരത്തിനും വസ്ത്രത്തിനും പാർപ്പിടത്തിനും ബുദ്ധിമുട്ടനുഭവിക്കാത്തവരായി തീർന്നിരിക്കുന്നു ഇവിടുത്തെ വലിയൊരു ശതമാനം ജനങ്ങളും.അവശേഷിക്കുന്നവരിൽ തന്നെ ഗണ്യമായ ഒരു വിഭാഗം നഷ്ടപ്പെടാൻ വിലങ്ങുകൾ മാത്രമായ തൊഴിലാളിവർഗമൊന്നുമല്ല.ഭക്ഷണത്തിനും ചെറുമട്ടിൽ മിനുങ്ങാനുമൊക്കെയുള്ള വക അവരുടെ കയ്യിലുണ്ട്.അപ്പോൾ പിന്നെ രാഷ്ട്രീയബോധവും രാഷ്ട്രീയത്തിലുള്ള കേവല താല്പര്യം തന്നെയും അവരെ വിട്ടകലുന്നതിൽ അത്ഭുതമില്ല.പക്ഷേ,കാമ്പയിൻ നടത്തി ദൈവവിളി ഉണ്ടാകുന്നവരുടെ എണ്ണം വർധിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധത്തിലല്ല ഇപ്പുറത്തെ കാര്യങ്ങൾ.നേതാക്കൾ സ്വന്തം നിലക്ക് ഉയർന്ന രാഷ്ട്രീയബോധവും അറിവും ആർജിക്കുകയും ജനങ്ങളെ രാഷ്ട്രീയമായി ബോധവൽക്കരിക്കാൻ ആത്മാർത്ഥമായി ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ മനസ്സ് അത്ഭുതകരമായ ഊർജത്തോടെ ഉണർന്നെണീക്കും.
                                                                   29/1/2015

ദുരവസ്ഥ

  ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ബൗദ്ധികമായ ഔദാസീന്യമാണ് കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയബോധമുള്ള മുഴുവനാളുകളെയും അലട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രധാന പ്രശ്‌നം.രാഷ്ട്രീയബോധം നിലനിർത്തുകയും നവീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ താല്പര്യമുള്ളവരുടെ എണ്ണം ഏതാനും ദശകങ്ങളായി കുറഞ്ഞുകുറഞ്ഞു വരുന്നതിനാൽ ഇപ്പോൾ അവരൊരു ചെറുന്യൂനപക്ഷം മാത്രമാണ് എന്നത് ഇടതുപക്ഷത്തിന് ആശ്വാസം നൽകുന്ന സംഗതിയാണെന്ന് നേതാക്കളിൽ ചിലർ കരുതുന്നുണ്ടാവും.പക്ഷേ,വസ്തുത അതല്ലല്ലോ.
കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ ഔപചാരികമായ പ്രതിഷേധ പ്രകടനങ്ങൾക്കും പ്രസ്താവനകൾക്കും അപ്പുറം ചെല്ലുന്ന ബൗദ്ധിക സത്യസന്ധതയും ജാഗ്രതയും സൂക്ഷിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് നാട്ടിലെ ജനജീവിതത്തെ ആകമാനം വളരെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും.ഒന്നിനെ കുറിച്ചും ആളുകൾ ഗൗരവമായി ആലോചിക്കാതാവും.ഭരിക്കുന്നവരുടെ ഏത് ദുഷ്പ്രവർത്തികളെയും 'ഓ,അതെല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന മട്ടിൽ ഉദീസീനമായി അവർ നോക്കിക്കാണും.വർഗീയശക്തികളും ആത്മീയവ്യാപാരികളും ജനമനസ്സിനെ കീഴടക്കുന്നത് ഇത്തരം അവസ്ഥയിലാണ്.വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം പ്രതിലോമപരമാവുന്നതുൾപ്പെടെയുള്ള അനേകം ദുരന്തങ്ങൾക്ക് ജനങ്ങൾ മൂകസാക്ഷികളാവുന്നതിനും ഇതു തന്നെ കാരണം.കേരളം ഇപ്പോൾ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നത് അത്യന്തം ദു:ഖകരമായ ഈ ദുരവസ്ഥയിലാണ്.
  28/1/2015

പുസ്തകപ്രകാശനം

ഇന്ന് എന്റെ 'രാമേശ്വരം' എന്ന കഥാസമാഹാരത്തിന്റെയും ചെറുകഥ,നോവൽ,നാടകം,കവിത എന്നീ മാധ്യമങളിൽ ഞാൻ നടത്തിയ ഇടപെടലുകളെ കുറിച്ച് എൻ.പി.മുഹമ്മദ്,വി.പി.ശിവകുമാർ,സക്കറിയ,എൻ.ശശിധരൻ,വിസി.ശ്രീജൻ,,രഘുനാഥ് പറളി തുടങ്ങിയ മുപ്പത് പേർ എഴുതിയ ലേഖനങ്ങൾ സോമൻ കടലൂരും വി.ലതീഷ്ബാബുവും ചേര്ന്ന് സമാഹരിച്ച് എഡിറ്റ് ചെയ്ത് തയ്യാറാക്കിയ എൻ.പ്രഭാകരൻ കഥ,കാലം,ദർശനം എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെയും പ്രകാശനം മാടായിപ്പാറയിലെ ഗവ.ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൽ വെച്ച് നടന്നു.കൈരളി ബുക്‌സും എരിപുരം.കോമും ചേർന്നാണ് ചടങ്ങ് സംഘടിപ്പിച്ചത്.എൻ.ശശിധരൻ ആധ്യക്ഷ്യം വഹിച്ച ചടങ്ങിൽ കഥാസമാഹാരത്തിന്റെ പ്രകാശനം സി.വി ബലകൃഷ്ണൻ ശിഹാബുദ്ദീൻ പൊയ്ത്തും കടവിന് നൽകിക്കൊണ്ട് നിർവഹിച്ചു.രണ്ടാമത്തെ പുസ്തകം കവി പി.എൻ .ഗോപീകൃഷ്ണൻ പ്രകാശനം ചെയ്തു.ജി.ബി.വത്സൻ മാഷ് ഏറ്റുവാങ്ങി.താഹ മാടായി,ദാമോദരൻ കുളപ്പുറം,പി.കെ.ഭാഗ്യലക്ഷ്മി എന്നിവർ സംസാരിച്ചു.എ.വി.പവിത്രൻ സ്വാഗതവും പി.വി.ദിവാകരൻ നന്ദിയും പറഞ്ഞു.പവിത്രൻ ഏഴോം അവതരിപ്പിച്ച പുല്ലാങ്കുഴൽ കച്ചേരിയോടെയാണ് പരിപാടി സമാപിച്ചത്.നൂറ്റമ്പതോളം പേർ പങ്കെടുത്ത ചടങ്ങ് വളരെ ലളിതവും ഹൃദ്യവുമായിരുന്നു എന്ന് പല സുഹൃത്തുക്കളും ആഹ്ലാദപൂർവം അറിയിച്ചു.
ജനുവരി 26,2015

എഴുത്തിന്റെ അധികാരികൾ

രാഷ്ട്രീയക്കാരോ ഭരണത്തിലിരിക്കുന്നവരോ മതാധികാരികളോ ഒന്നും എഴുത്തിന്റെ അധികാരികളല്ല.അതിനുള്ള അർഹത അവർക്കാർക്കുമില്ല.എഴുത്ത് എന്തായിരിക്കണം,എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്നൊക്കെ തീരുമാനിക്കാനുള്ള അധികാരം എഴുത്തുകാർക്കും വായനക്കാർക്കും മാത്രമാണ്.എഴുത്തുകാർ എഴുതും,വായനക്കാർ സ്വന്തം വായനയിലൂടെ അവർക്കാവശ്യമുള്ള പാഠങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചെടുക്കും.ചില രചനകളെ അവർ  ഇഷ്ടപ്പെടും,ചിലതിനെ അവർ വെറുക്കും,ചിലതിനെ പുച്ഛിച്ചുതള്ളും.വായനക്കാരുടെ പ്രതികരണങ്ങളിൽ നിന്ന് ചിലപ്പോൾ സ്വയം നവീകരിക്കാനും സ്വന്തം ധാരണകളിൽ പലതും തിരുത്തിയെഴുതാനും ഉള്ള പ്രേരണകൾ എഴുത്തുകാർക്ക് ഉണ്ടായെന്നു വരും.എല്ലാം സ്വാഭാവികം.അതിനപ്പുറം മതമേധാവികളോ രാഷ്ട്രീയക്കാരോ ഭരണാധികാരം കയ്യാളുന്നവരോ ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കണം,ഇന്നതെഴുതണം,ഇന്നതൊക്കെ ചിന്തയിൽ നിന്നും എഴുത്തിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കണം എന്നൊക്ക പറയുന്നത് അധാർമികമാണ്;സൂക്ഷ്മമായി ആലോചിച്ചാൽ ദൈവനിന്ദയുമാണ്.
                                                                                                                   25/1/2015

വിദ്യാഭ്യാസനിലവാരം

വിദ്യാഭ്യാസനിലവാരത്തിന്റെ ഭയാനകമായ തകർച്ചയെ കുറിച്ച് ഔദ്യോഗിക ഏജൻസികൾ പോലും വിലപിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.അഞ്ചാം ക്ലാസ്സുകാരിക്ക് രണ്ടാം ക്ലാസ്ലിലെ പാഠപുസ്തകം എന്തുകൊണ്ട് വായിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല?,പത്താം ക്ലാസ്സുകാരിൽ ചിലർക്കെങ്കിലും സ്വന്തം പേര് പോലും തെറ്റ് കൂടാതെ എഴുതാനാവാതെ പോവുന്നതെന്തുകൊണ്ട?്,ബിരുദാന്തരബിരുദം നേടിയ പലർക്കും സ്വന്തം വിഷയത്തിന്റെ പ്രാഥമികപാഠങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ചോദ്യങ്ങൾക്കുപോലും ഉത്തരം പറയാനാവാത്തതെന്തുകൊണ്ട്?എന്നിങ്ങനെയുള്ള അസ്വസ്ഥ്യജനകമായ അനേകം ചോദ്യങ്ങൾ പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ മുന്നിലുണ്ട്.
പഴയ സിലബസ്സും പഴയ അധ്യയനരീതിയുമായി വിദ്യാഭ്യാസമേഖലക്ക് മുന്നോട്ടു പോവാനാവില്ലെന്ന കാര്യം തീർച്ചയാണ്.ജീവിതം വളരുകയും മാറുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നുണ്ട്.പുതിയ തൊഴിൽ മേഖലകൾ,പുതിയ സാധ്യതകൾ,ആശയാവിഷ്‌ക്കാരത്തിനും വിനിമയത്തിനുമുള്ള നൂതനസങ്കേതങ്ങൾ,സഞ്ചാരത്തിനും വിനോദത്തിനുമുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ഇവയെ കുറിച്ചൊക്കെയുള്ള ധാരണകൾ യുവജനങ്ങൾക്കുണ്ട്.തങ്ങൾ നേടുന്ന വിദ്യാഭ്യാസം ഇവയുമായൊന്നും
 ബന്ധമില്ലാത്ത പഴയ മണിപ്രവാളവും പഴയ അശോകചക്രവർത്തിയും വേഡ്‌സ്‌വർത്തിന്റെ കവിതയും മാത്രമുള്ളതാണെന്നു വന്നാൽ സ്വാഭാവികമായും അവർ അതിനു നേരെ മുഖം തിരിക്കും.അതേ സമയം മനുഷ്യവംശം നാളിതുവരെ ആർജിച്ച സംസ്‌കാരത്തിന്റെ അതിബ്രഹത്തായ ഈടുവെപ്പുകളുമായി  കാര്യമായി ഒരു ബന്ധവും സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാതെ കുറച്ച് മാനേജ്‌മെന്റ് തന്ത്രങ്ങളും വ്യാപാരത്തിനുള്ള അടവുകളും മാത്രം പഠിച്ച് പുറത്തിറങ്ങുന്ന യുവജനങ്ങൾ സാമൂഹ്യജീവിതത്തെ ആകമാനം വൈകാരികവും ബൗദ്ധികവുമായ വരൾച്ചയിലേക്കു മാത്രമേ നയിക്കുകയുള്ളൂ താനും.
ഈ പ്രശ്‌നത്തിന് എന്താണ് പരിഹാരം?സാഹിത്യം,കല,ചരിത്രം,ദർശനം,നരവംശശാസ്ത്രം,ശുദ്ധസശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളെ അവ ഓരോന്നിലും സംഭവിച്ച വളർച്ചകൾക്ക് പ്രാമുഖ്യം നൽകി അവയുടെ സംസ്‌ക്കാരത്തിന് ഒരു പോറലുമേൽക്കാതെ സ്‌കൂളുകളിലും കോളേജുകളിലും  നിലനിർത്തുക,ഒപ്പം ദിവസവും ഒരു മണിക്കൂർ വിതമെങ്കിലും വിദ്യാർത്ഥിയുടെ താല്പര്യത്തിനനുസരിച്ച് ഏതെങ്കിലുമൊരു തൊഴിലുമായി ബന്ധപ്പെടുന്ന പ്രായോഗിക കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുക,കൃഷി,വയറിംഗ്,പ്ലംബിംഗ് തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ തൊട്ട് പുസ്തകപ്രസാധനം,പത്രപ്രവർത്തനം,ഹോട്ടൽ മാനേജ്‌മെന്റ്,ഹോസ്പിറ്റൽ മാനേജ്‌മെന്റ്,ബിസിനസ് അഡ്മിനിസ്‌ട്രേഷൻ,മൊബൈൽ -കംപ്യൂട്ടർ റിപ്പയറിംഗ്,സിനിമാട്ടോഗ്രാഫി എന്നിവ വരെയുള്ള അനേകം വിഷയങ്ങൾ ഈ വിധത്തിൽ പഠിപ്പിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.വിദ്യാർത്ഥികളെ അവരുടെ പ്രായത്തിന് ഇണങ്ങുന്ന വിഷയങ്ങളേ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കാവൂഎന്നു മാത്രം.
 സ്‌കൂളുകളിലും കോളേജുകളിലും ഇന്ന് നിലവിലുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഇത് സാധ്യമാവില്ലെന്ന് പറയാൻ രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കേണ്ടതില്ല.സൗകര്യങ്ങൾ വർധിപ്പിക്കുക അസാധ്യമായ കാര്യമല്ല.ഗവണ്മെന്റ് മറ്റ് പലതിനുമായി എത്രയോ പണം ദുർവിനിയോഗം ചെയ്യുന്നുണ്ട്, കുത്തകക്കമ്പനികൾക്ക് എത്രയോ കോടി രൂപ പൊതുമേഖലാബാങ്കുകളിൽ നിന്ന് വായ്പ അനുവദിക്കുന്നുണ്ട്.ആയി രക്കണക്കിന് കോടി രൂപയുടെ കടങ്ങൾ എഴുതിത്തള്ളുന്നുണ്ട്.
ഇങ്ങനെയുള്ള ധനം വിദ്യാഭ്യാസമേഖലയിൽ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനുവേണ്ടി വിനിയോഗിക്കാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ
പ്രശ്‌നം അനായാസമായി പരിഹരിക്കാനാവും.
 തൊഴിലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രായോഗികപരിജ്ഞാനം സംസ്‌കാരപഠനം,സൗന്ദര്യാസ്വാദനപരിശീലനം എന്നിവയെ ഞെരിച്ചു കളയുന്ന അവസ്ഥ ഒരു സാഹചര്യത്തിലും ഉണ്ടാവരുത്.ഏത് സംഗതിയെയും കേവലമായ യുക്തിബോധത്തോടും ലാഭചിന്തയോടും സാമർത്ഥ്യത്തോടും കൂടി മാത്രം സമീപിക്കുന്നവർ സാമൂഹ്യജീവിതത്തിലെ സമസ്ത വ്യവഹാരങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു ഘട്ടം വന്നാൽ മനുഷ്യൻ എന്ന വാക്കിനു തന്നെ അർത്ഥമില്ലാതായത്തീരും.
                                                                                                          25/1/2015

അവനവനിലേക്ക് ചുരുങ്ങുമ്പോൾ

അവനവനിലേക്ക് ചുരുങ്ങുന്ന എഴുത്ത് അതിന്റെ വൈകാരികോർജ്ജം കൊണ്ട് പ്രത്യേകമായ ഭാവതീവ്രത കൈവരിച്ചേക്കാം.ഞാനും ചിലപ്പോഴൊക്കെ അങ്ങനെ എഴുതിപ്പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അത് നല്ല എഴുത്തല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് ഏറ്റവും ഒടുവിലായി  എത്തിച്ചേർന്നിട്ടുള്ളത്.എഴുത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തെ രൂപ്പെടുത്തുന്ന കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും അവരുടെ ബഹുമുഖമായ പ്രശ്‌നങ്ങൾക്കും അനുഭവങ്ങൾക്കും എഴുത്ത് കീഴടങ്ങുന്ന അവസ്ഥ ഉണ്ടാവണം.ആ തരത്തിൽ കൃതി ആർജിക്കുന്ന അസാധാരണമായ ഊർജത്തോടും സൗന്ദര്യത്തോടും തോന്നുന്ന അടുപ്പത്തിന്റെ നിഴൽ മാത്രമായിരിക്കണം എഴുതിയ ആളോട് വായനക്കാർക്ക് തോന്നുന്ന മമത.ലോകസാഹിത്യത്തിലെ മഹത്തായ രചനകളെല്ലാം അത്തരത്തിലുള്ളവയാണ്.അതല്ലാതെ എഴുത്തുകാരന്റെ/എഴുത്തുകാരിയുടെ വേദനകളും നിരാശകളും വികാരമൂർച്ഛകളും മാത്രം ആവിഷ്‌ക്കരിക്കുന്ന രചനകളും എല്ലാ ഭാഷകളിലും എല്ലാ കാലത്തും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.വായനക്കാരിൽ പലരുടെയും പലവിധത്തിലുള്ള മന:സംഘർഷങ്ങൾക്ക് അവ താൽക്കാലികമായെങ്കിലും ശമനം വരുത്തിയിട്ടുമുണ്ടാവാം.അത്രയും നല്ലത് തന്നെ.എങ്കിലും ആ മട്ടിലുള്ള എഴുത്ത് ഏറെക്കുറെ അസഹ്യമായി അനുഭവപ്പെടുന്നു എന്നേ എന്നിലെ വായനക്കാരന് ഇപ്പോൾ പറയാനാവുകയുള്ളൂ.
24/1/2015