ആത്മീയത ആത്മീയാചാര്യന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നവർക്ക് പകർന്നു തരാനാവുന്ന അനുഭവമല്ല.അത് മനസ്സിനെ പ്രത്യേകരീതിയിൽ പാകപ്പെടുത്തുന്ന വ്യക്തികൾക്കു മാത്രം സാക്ഷാത്കരിക്കാനാവുന്ന ഒന്നാണ്.ഈ പാകപ്പെടുത്തലിന് വലിയ അളവിലുള്ള ജ്ഞാനാർജ്ജനം നിർബന്ധമല്ല.ആഗ്രഹങ്ങളെ സ്വന്തം വരുതിയിൽ നിർത്തുക,ജീവിക്കുന്ന ചുറ്റുപാടുകളിലെ ചെറിയ ജീവികളെയും ചെടികളെയും മരങ്ങളെയുമെല്ലാം നിരീക്ഷിച്ചും സ്‌നേഹിച്ചും ആനന്ദം കണ്ടെത്തുക,അവനവന്റെ ഇടപെടലിൽ നിന്ന് വിശേഷിച്ചാർക്കും ഒരു ഗുണവുമുണ്ടാവില്ല എന്ന് ഉത്തമ ബോധ്യമുള്ള വിവാദങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം അകന്നു നിൽക്കുക ഇത്രയുമൊക്കെ സാധിക്കുന്നവർക്ക് ആത്മീയാനന്ദം കയ്യെത്തിപ്പിടിക്കാവുന്ന അകലത്തിലായിരിക്കും.ആശയങ്ങളുടെ ലോകവുമായി തുടർച്ചയായി അടുത്തിടപഴകുന്നത് മനസ്സിനെ നിരന്തരം നവീകരിക്കുന്നതിന് തീർച്ചയായും സഹായിക്കും.പക്ഷ,ഒരാശയത്തെയും രാഷ്ട്രീയ ദർശനത്തെയും സാർവകാലികപ്രസക്തിയുള്ള ശരിയായി തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്.ലോകം മാറാനുള്ളതാണ്.മാറിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നതാണ്.അതിൽ ദു:ഖിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല.വസ്തുത അതാണെന്ന് മനസ്സിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തണമെന്നു മാത്രം.
തങ്ങൾക്ക് കൈവന്ന ആത്മീയാനുഭവത്തെ പറ്റി വിസ്തരിച്ചെഴുതി വിഖ്യാതരായിത്തീർന്നവരുണ്ട്.ആത്മീയതയെ വ്യാഖ്യാനിച്ച് വ്യാഖ്യാനിച്ച് സ്വന്തം ബൗദ്ധികശേഷിയുടെ അസാധാരണത്വത്തെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെ വൈപുല്യത്തെയും തെളിയിച്ച് കാണിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവരുമുണ്ട്.ഓഷോ രജനീഷ്,ജിദ്ദു കൃഷ്ണമൂർത്തി,നിത്യചൈതന്യതി തുടങ്ങിയ പലരുടെയും പുസ്തകങ്ങൾ ഞാൻ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്.അവയിൽ ഒന്നു പോലും എന്നെ ആകർഷിച്ചില്ല,ഒന്നും എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയില്ല.മലയാളത്തിലെയും ബംഗാളിയിലെയും പല വിദേശഭാഷകളിലെയും പല കവിതകളും കഥകളും നോവലുകളും തന്ന സാന്ദ്രമായ ആത്മീയാനുഭവത്തിന്റെ നാലയലത്ത് വരുന്ന ഒന്നും ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഞാൻ കണ്ടില്ല.ഒരു പാരഗ്രാഫിൽ പറയാൻ പറ്റുന്ന കാര്യം ഒരു പുസ്തകത്തിൽ വലിച്ചുനീട്ടി എഴുതുന്ന ആരെയും ആത്മീയാചാര്യനായി കാണാൻ എനിക്കാവില്ല.
മറ്റൊരു കാര്യം കൂടിയുണ്ട്.ഏത് ആത്മീയാചാര്യനായാലും അയാൾ തന്റെ കാലത്തെ സാമൂഹ്യാനീതികളോട് എങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചു,അവയ്‌ക്കെതിരെ സ്വന്തം നിലയിൽ എന്ത് പോരാട്ടം നടത്തി എന്നതാണ് പരമ പ്രധാനമായ കാര്യം.ശ്രീനാരായണ ഗുരു കേരളം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ആത്മീയാചാര്യനാകുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.മഹാത്മജി ആധുനിക ഇന്ത്യയിലെ മഹാഗുരുവാകുന്നതും അങ്ങനെ തന്നെ.
3/2/2015
